Het volle maanlicht scheen over haar heen en leek haar te volgen over het donkere landweggetje waar ze liep. Het was laat in de nacht en ze was nogal kwaad en verdrietig, vooral op zichzelf. Mompelend en vloekend in zichzelf sjokte ze voort. Ze had haar hakken uitgedaan en liep al een paar kilometer op haar dunne kousjes. Het was behoorlijk koud en haar uitgaanskleding bood weinig bescherming tegen de invloeden van de natuur. Het korte rokje en topje bedekte haar amper en het spijkerjasje was veel te dun voor november. Ze had dan ook niet gerekend op een nachtelijke wandeling van 30 kilometer! Hooguit 10 minuutjes lopen vanuit de club naar huis toe. Hoe kon ze ook zo stom zijn?! Ze had kunnen weten dat hij haar zo zou behandelen, ze was er al eerder ingestonken, verdomme! Het was een doodnormale zaterdagavond geweest toen ze zich had klaar gemaakt om uit te gaan. Ze had haar vriendinnen ontmoet en ze waren richting club gegaan. Toen ze binnenkwamen had ze hem meteen gezi...